منی که در این جاده های بی سرانجام همچو دیوانه ای در پی

معشوق به این سو و ان سو میروم

در این بیابان و برزخ جدایی حیرانم

خدایا منه مجنونه عاشق را در یاب

که از دوری معشوق دگر تاب ندارم

خدایا مرا در یاب منی که دگر طاقت جدایی معشوق ندارم

خدایا ای کاش که عشق به دلم راه نمیافت

خدایا چه کنم با دل عاشق چه کنم با قلب شکسته

چه کنم با این اشکهای بی مهبا که بیابان خشک وجودم را

آبیاری میکند تا شاید روزی

گل عشقی در این کوره راه وجودم بروید

خدایا منه عاشقه دیوانه را در یاب

خدایا مرا در یاب                                  خدایا مرا در یاب